Sayfa Sonu ↓

Altınoluk’tan eve dönüyorduk. Yolculuk esnasında ne oldu hatırlamıyorum ama herhalde üzerine konuştuğumuz bir şey nedeniyle sahibinden.com’a girip kendime listeler yapmaya karar verdim. Dünya kupası topları, apple’a ait eski ürünler ve benzer tipte koleksiyonunu yaptığım şeyler var. Arada sırada bunlardan bazılarını sahibinden'den yakalayabiliyorum. Ayrıca “fiyat tarihçesi” özelliği de faydalı bir özellik. Bir liste yapar, fiyatı düşen olursa alırım diye düşündüm.

O esnada -olacağı var ya- kaz dağları çevresindeki tarihi taş evlerin de olduğu bir liste yapayım dedim. 200.000 tl’den düşük olan taş evleri bu listeye eklemeye başladım. İlanları ekliyorum, içlerinde bildiğim köyler olduğu gibi ismini ilk kez duyduğum köyler de var. Epey düşük fiyatlara da evler var, çok inancım yok ama fiyatlarını takip ederim en azından duygusuyla eklemeye devam ediyorum. 15 civarı evi listeye ekledikten sonra sıkıldım, elektronik diye favori listesi açtım, ona geçtim. Sonra da zaten araya başka bir şeyler girdi, kapattım öylece kaldı.

Tamış köyünde bir taş ev

Hemen ertesi gün, bir şekilde konusu açıldı, ben de Çiğdem’e yolda toparladığım listeyi gösterdim. “Emlakçıyı bir ara sor bakalım bu evlerin sorunu nedir, çok ucuz gözüküyorlar, illaki bir sebebi vardır ama bakarsın elinde işe yarar bir şey vardır bakarız gittiğimizde” dedim. Çok ilgilidir normalde emlak konusuyla, hemen arar ama biraz baktı, sonra ararım, dedi. Hatta, akşam evden ararım demesine karşın sanıyorum o akşam da aramadı.


Bu arada biraz daha geri gitmem gerekli belki. Son Altınoluk ziyaretimizde ailecek Assos’ta İda Costa denen havalı taş otel’e çok yakın bir mevkide denize girmiş, orada boş bir ev görmüş, sahiplerini arayıp konuşmuş ve denize sıfır olan ve içinde de çok şirin odaları ve bahçesinde şahane bir fırını olan bu evi görerek epey heveslenmiştik. Ve dahi, sahipleri en fazla 1 yıllık kiralama konusunda ısrarcı olmayıp 2-3 yıllık bir anlaşmaya yanaşıyor olsalar belki de burayı kiralamıştık. Şimdi düşününce, iyi ki de yanaşmamışlar diyorum gerçi. Çevredeki evleri, özellikle taş olanlarını değerlendirmeye almak fikri belki de buradan hareketle yer etti zihnimde.


İlanlar arasından Çiğdem’in ilgisini çeken aşağıdaki ev olmuştu. Emlakçıyı aramış, konuşmuş. O taraflara geldiğimizde uğrayıp bakmak istediğimizi söylemiş. Emlakçı da o köy ve çevre köylerde uygun yerler olduğunu dile getirmiş. Bu arada eklemeden geçmeyeyim, bahse konu ev biz bakmadan önce 175.000 tl iken, biz baktıktan hemen sonra 215.000 tl’ye çıktı.

Tamış köyünde bir taş ev

Özellikle Adatepe son yıllarda çok popüler oldu. Yeşilyurt, Nusratlı, Ahmetçe de zaman zaman ziyaret ettiğimiz ama birşey satın almanın mümkün olmadığını da bildiğimiz köylerdi. İlanlardaki köylerin bazılarının isimlerini ise hiç duymadığımız için haritadan bakmak ihtiyacı duyduk. Sahile saydığım köyler kadar yakın olmasalar da çok fazla da uzak görünmüyorlardı. Bunlar, özellikle Tamış, Paşaköy, Babadere gibi köylerdi.

Tamış köyünde bir taş ev
Çiğdem, internetten köyleri araştırırken airbnb’den Tamış’ta kiralanan bu evi bulmuş. Bu ev, tamamdır, biz Tamış’a bakıyoruz demesinde etkili oldu.

Takip eden birkaç gün konu o taraflara gittiğimizde açılmak üzere kapanmıştı. Ta ki, bir arkadaşımız, "Çanakkale’ye gidiyorum geliyor musunuz" diye cuma günü öğle vakitlerinde arayana kadar. O gün de benim bitirmem gereken acil işlerim var, aklımızda hiç olmamasına karşın gitmek arzusundayız ama bir taraftan işlerimi bitirmem gerek. Öte yandan, Çiğdem, benim ehliyetim olmadığı için tek şoför olarak sürekli git gel yaptığımızda epey yorulduğu için bunu bir fırsat olarak görüyor ve gitmek istiyorduk. Saat 5′e kadar işlerimizi bitirmemizi bekleyebilirsen gelelim dedik. O da olabilir dedi ama bir süre sonra arayıp, Çanakkale’de kendisini bekleyenlerin olduğunu, çok trafiğe kalmadan çıkması gerektiğini söyledi. Tamam o zaman daha sonra gideriz dedik, işimize devam ettik. Lakin, aklımıza girmişti bir kere. Gitsek mi kalsak mı, gitsek mi kalsak mı derken, hadi gidelim, bu hafta sonu işimiz de yok, arayalım emlakçıyı ona da uğrayalım dedik ve saat akşam 10′da (ki gece yolda olmayı genellikle tercih etmiyoruz) düştük yola. Yolun sonuna doğru artık kendimi uyanık tutmakta ben zorlanıyordum, kuşkusuz Çiğdem de yorulmuştu artık ama bomboş olan yollar sayesinde sadece 4 saat sonra Altınoluk’ta evdeydik.


Dedem ve dayılarım taşçıydılar. Genellikle şömine işi yaparlardı ben küçükken. Daha sonra şömine meselesi eskisi kadar rağbet görmediği için onlar da daha çok tamirat bakım gibi işlere yöneldiler. Anneannemin kardeşinin oğlu da dayılarım gibi taşçılığı bırakmış ve tamirata yönelmişti. Yaklaşık 35 yıldır o bölgede çalışır. Sabah kalkınca onu da arayıp bizimle ev bakmaya gelir mi diye sorduk. Şans ki işi yokmuş, seve seve geleceğini söyledi. Ona da anlattık yolda. Şöyle şöyle şartlarda, bu çevrede bir taş ev hayalimiz var, dedik. Çok eskiden “sen arsayı al, ben sana taş evi yapacağım” sözünü hatırlattım kendisine.

Koyulduk yola. Assos sahil yolundan Kayalar köyüne kırdık. Oradan Hüseyinfakı, Sazlı, Kozlu ve Büyük Husun’dan geçtik. Hüseyinfakı dışında kalanlar öylesine turistik hale gelmiş ki, o köylerde durmadık bile. Evet elbette çok güzel köyler.. Elbette şahane bir deniz manzarası.. Ancak, bizim bütçemizin yetebileceği türden yerler olmadığı çok belli. O nedenle durup köylüye emlakçıya yer var mı diye sormanın çok manası yoktu. Açıkcası bu köylerden geçtikten sonra hevesimiz bir parça kırılmadı da değil. Buralarda doğru düzgün ne varsa alınmış zaten, böyle işler için artık çok geç diye düşündüm kendi kendime.

Emlakçıyla Tamış köyündeki randevumuz 6′da idi. Epey bir vaktimiz vardı yani. Ben de dedim ki, yürüyün Babakale’ye gidelim, bir rakı içip güzel bir balık yiyelim, neşemiz yerine gelsin. Bastık Babakale’ye böylece. Bugüne kadar Babakale’ye 2 kez gitmişimdir. Anadolu'nun en güneybatı ucudur Babakale. Görece uzaktır, bu nedenle de çok sakin sessiz bir yerdir. Behram - Babakale rotası mutlaka görülmesi gezilmesi gereken bir rotadır. Behram’dan başlayan keyifli bir yol sizi Babakale’ye teslim eder.

Babakale’de Denizhan Restaurant’a gittik. Çok güzel manzarası ve aşırı lezzetli mezeleriyle beraber birer kadeh içtik. Otlu, yoğurtlu mezeleri lezizdi gerçekten. Kalamarı, karidesi de tadına doyum olmaz türdendi. Yediğimiz onca şeye karşın, düzgün de bir hesap ödedik ve Tamış randevumuz için yola koyulmak üzere Babakale'den ayrıldık.

Behram yolunda Tamış tabelasından sola dönerek içeriye girdik. Bu yolda epey bir gittikten sonra hepimiz uzakmış diye düşünmeye başlarken bir çaya geldik. Çayın üstündeki köprüden geçerken hissettiğim, -hani yarış oyunlarında finişi geçer ve bir miktar süre daha kazanırsınız ya- işte o tip bir duyguydu. Çayın güzelliği, etrafın yeşilliği yüzümüzü güldürdü. Güzel yerlermiş buralar diye düşünmeye başlamışken Tamış’a gelmeden hemen önceki köy olan Kulfal’ı da gözüme kestirdim. Bu köy de çok hoşuma giden köylerden biri oldu. Zaten hemen 3 km sonra Tamış’a vardık.

Tamış ile ilk temas

Nihayet köye vardıktan sonra birkaç taş evi geçerek, köy kahvesinin olduğu meydana geldik. Çevre köylere göre nispeten küçük bir meydandı bu. Küçük olmasına karşın 2 çay ocağı olan bir meydan. Küçük de bir bakkal bulunuyor. Bunun dışında pek birşey yok. Badem şekeri diye bir filmin çekildiği köyde filmde kullanılan şirin bir dükkan da yine bu meydanda bulunuyor. Oturup çaylarımızı içtikten sonra emlakçının peşine takılıp eve bakmaya gittik. Bu arada içtiğimiz çaylar ve sodalar için öylesine az bir para ödedik ki gerçekten bir köyde olduğumuz hissi daha da belirginleşti. Sahibinden'den bulduğumuz ev meydana çok yakın bir yerdeydi. Bize yetecek kadar bir bahçesi, yine bize yetecek kadar da odası bulunan şirin bir ev. İlk etapta ev hakkında düşüncelerim oldukça olumluydu. Evdeki halılara da bayıldım. Her şeyiyle tam bir köy evi. Bu ev, size yazının başında bahsettiğim önce 175.000 tl olan ama bizden sonra 215.000 tl’ye çıkan ev. Dışarıya da bir ekmek fırını yapmışlar. Biz herhalde bunu alırız diye düşünerek, teşekkür edip evden ayrıldık. Biraz köyün yollarında yürüyelim, köye bakalım derken o esnada bizim için Tamış maceramızda en önemli kişi olan Yahya ile karşılaştık. Yahya, emlakçı değil ama köyde yaşayan biri olduğu için tüm satılık yerlere hakim bir arkadaş.

Yahya bize köyde birkaç ev daha gösterirken baktığımız ev ile ilgili de önemli bir bilgi verdi. Meğer baktığımız ev 2019 Ayvacık depremi sonrası “ağır hasarlı” raporu almış. Ben emlakçıların fırsat olarak sundukları her şeyde bir bit yeniği olduğu konusunda zaten temkinliyim, üstelik bu “ağır hasarlı” raporunun köylünün devletten para alıp toki konutlarından ev alması için bir anlamda “tezgah” olduğunun da idrakındayım ama yine bir kurnazlıkla karşı karşıya kalmaktan ötürü canım sıkıldığından baktığımız evi kafamdan tamamen sildim. Yahya bize köyün neredeyse bütün satılık evlerini gösterdi bu arada. Bu evler emlakçının bile satılık olduğunu bilmediği, Yahya gösterdikçe not ettiği evler oldu. Biz köyde böyle 5-6 eve daha baktık. Beğendiklerimiz oldu lakin "işte bu" dediğimiz ev açıkcası çıkmadı. Hatta artık gezecek ev kalmadığından baktıklarından en beğendiğimiz ev için pazarlığa tutuştuğumuz evin sahibi teyze 100.000 tl’den bir kuruş dahi inemem dediğinden, "tamam o zaman biz düşünelim haber verelim" diyerek vazgeçtik. Belki de inseydi, orayı almaya niyetlenecektik.

Tamış köyünde bir taş ev

Köye zaten 6 gibi gelmiştik. Oydu buydu, şuna tekrar derken hava kararmaya yüz tuttu. Artık dönmeye niyetlendiğimiz bir noktada Yahya “bir yer daha var göstereyim size” dedi. Tam ana yolun solunda 400 küsür metrekare bahçesi olan, kocaman bir taş evin kapısından içeri girdik. Gerçekten kocaman bir yer ve özellikle Çiğdem evi çok beğendi. Ancak satan ailenin oldukça sorunlu olduğunu hem Yahya hem emlakçı zikredince ben evden hemen soğudum. Çünkü tamamen keyfimiz için yaptığımız bu girişimin hiçbir noktasında canımızı sıkacak şeyler olmasını istemiyorum. Acelemiz yok, hemen yapmak zorunda değiliz, en güzeli olmasa da en keyif vereni olmalı diye düşünüyorum.

Her neyse, bahçesi ve ev harika evet ama içini göremedik ve kesin satılıp satılmayacağını da bilmiyoruz, çünkü sahibi vazgeçiyormuş satmaktan dönem dönem. İstediği para da 300.000 tl. Evet, ev bu parayı hak eder ama bizim bütçemiz, yani bu işe kalkışırken planladığımız para kesinlikle bu değil. O nedenle ben aslında çok da istemiyordum. Ama Yahya ile konuştuk, "biz yarın da gelelim, anahtar alalım içine bakalım, içi de güzelse gidelim pazarlık edelim" dedik. Yahya da sağ olsun, ben buradayım ne zaman isterseniz gelin, gider konuşuruz dedi. Bu arada, atlamayayım, ilk baktığımız evin hemen bitişiğinde bir evi de gösterdi. Ancak oranın da anahtarı yok. Ama dış duvarında yıkık bir yer var. Oradan girip bakmak mümkün, ama Çiğdem’in kolu sakat olduğu için ben karşı çıktım. Anahtarı bulursanız bakalım, bulamazsanız devam edelim dedim. Zaten Yahya, yer için 300 civarı da istiyor dediği için hiç girmek bakmak istemiyordum açıkcası. Bakmadan yolumuza devam ettik o noktada. Bu arada bizimle birlikte köyü gezen yakın arkadaşım Hamza, tam o sırada o tartışmanın fotoğrafını çekmiş. Bu fotoğraf işte tam bahsettiğim anı belgeliyor. Önce girmeye gönüllü olmadığım bu yer daha sonra hayatımızda bir dönüm noktası olacaktı.

Baktığımız son evden sonra bindik arabaya döndük eve. Saat herhalde 10-11 civarıydı. Günün yorgunluğu ile şu ev mi bu ev mi kritik edemeden hemen uyuduk.


Ertesi sabah kahvaltı eder etmez yine düştük yola. Bu kez önce Hüseyinfakı köyünün muhtarını tanıdığımız için onunla görüşeceğiz köyde ev var mı diye soracağız. Oradan da tekrar Tamış’a geçeceğiz. Tamış’a geçerken emlakçıya da haber vereceğiz sözde ama benim böyle bir planım yok. Çünkü bize bütün köyü gezdiren Yahya iken Yahya'ya değil de başkasına komisyon vermenin bir anlamı yok. Kuşkusuz Tamış köyünden emlakçının sahibinden’e koyduğu ilan vesilesi ile haberimiz oldu ancak bunun bir satışın yüzde bilmem kaçı kadar komisyon almaya yeterli olmadığını düşünüyorum.

Tamış köyünde bir taş ev
Hüseyinfakı köyünde baktığımız ev.

Gittik Hüseyinfakı’ya ve buluştuk muhtar ile. Muhtar gerçekten aklı başında, makul, mantıklı kıymetli bir insan. Ne istediğimizi anlattık ve bize dedi ki bizim köyde sizin istediğiniz gibi 1 tane ev var. O eve bakın ve severseniz kaçırmayın. Açıkcası ben hem köyü hem de evi çok sevdim. (Fotoğraflar o eve ait) Evet çok işi var, evet masraflı ama Sazlı, Kozlu gibi köylere 3 dakika mesafede ve bir sonraki uçup gidecek köy belki de burası. 300 küsür metrekare olan bu eve istedikleri para da 270 bin tl idi. Bence tüm gördüklerimiz arasında özellikle lokasyonu sayesinde en olur ev bu idi. Baktık, düşünelim dedik ve Hüseyinfakı’dan ayrıldık. Benim için seçenekler artık 2′ye inmişti. Lokasyon ile öne çıkan mütevazı bir ev ile kocaman bahçesi olan kocaman bir taş ev. İkisi de yaklaşık aynı paralardı. Tamış’ta o evin de içini görünce ve sahibi ile görüşünce artık bu kararı verebilecektik. Ama, şu bir gerçek ki, Çiğdem’in gönlündeki ev Tamış’takiydi.

Muhtarla vedalaştıktan sonra bir an evvel Tamış’ın yolunu tuttuk. Benim kafamda artık emlakçıyı aramak gibi bir düşünce yoktu söyledğim gibi. Herkes benimle aynı fikirde olmuş olmalı ki emlakçı lafzı hiç geçmedi bile. Tamış’a gittik, baktık ki, Yahya kahvede oturuyor. Evet dedik Yahya, kaldığımız yerden devam edelim. Yahya da hiç yadırgamadı. Ancak ilk haberi üzücü oldu. Özellikle Çiğdem’in çok beğendiği evin sahibi satmaktan vazgeçmişti. Doğrusunu söylemek gerekirse ne şaşırdım ne üzüldüm. Zaten beklediğim bir gelişmeydi. Şimdi seçenekler benim için teke inmiş durumdaydı. Ama nihayetinde köyü gezecek yeni yerler de görecektik. Nitekim gördük de. Ve aralarından bir kaçını çok da beğendiğimi söylemeliyim. Ama köydeki satılık meselesi öyle garip bir hal almış durumdaki, beğendiğiniz yeri satan kişi, ilgilendiğimiz için ya vazgeçiyor ya da fiyatı 2 katına çıkarıyordu. Bu sebeple ben artık kendi adıma sıkılmaya başlamıştım bu işten. İleri bir tarihe ve başka lokasyonlara erteleme kararı almak niyetindeydim.


Tamış köyünde bir taş ev

Fotoğraf en beğendiğim yerlerden birine ait. Ancak sahibine ulaşıp fiyatını öğrenemedik. Hala satılıksa kaçırmamak gereken bir yer olduğunu düşünüyorum. İçerisinde şahane bir su kuyusu ve küçük ama şirin bir taş ev mevcut. Kocaman bahçesi olan, köydeki konumu ile de çok başarılı bir yer.

Bu arada köyün taştan yana hiçbir sıkıntısı yok. Restorasyon için gerekli taşlar evlerin bahçelerinde mevcut. Hiç olmadı köyün içinde ve çevresinde de taş yığınları dolu. Güvenilir bir taş ustası ile malzeme sıkıntısı yaşamadan rahatlıkla evinizi yapabilmeniz mümkün.

Uzatmayayım, ona baktık buna baktık, yine epey bir gezdik. Herhalde akşam üzerine yakın bir saate kadar, hangi yer bizim için en uygun diye dolandık durduk. Açıkcası 1-2 tanesini de gözüme kestirdim. Sonra yorulduk ve köy kahvesinde bir soluklanmak çay içmek için mola verdik.

Kader ağlarını örüyor

Çay molası esnasında bir şey oldu. Dün bakamadığımız yanından geçtiğimiz yer vardı ya, hah, işte oranın anahtarını sahibinin bir tanıdığına bıraktığını öğrendik. Yahya dedi ki, anahtarı bulduk oraya da bir bakın. Tamam dedik ama benim herhangi bir umudum yok bu konuda. Aklımda 2 yer var, birinin fiyatı belli değil, birinin belli ama işi çok. Herneyse, kalktık bu anahtarının getirileceği yere doğru yürüdük. Kapıya gittik, anahtar hala yok ortada, Yahya dedi ki şu kırık bahçe duvarından girin içeriye bakın. Ben gönüllü değilim bu konuda, zaten öyle bile olsa içerisindeki evin içini göremeyeceğiz nihayetinde. Bizimkiler yine de bir şekilde girmenin yollarına bakarlarken ben de hadi boşverin gidelim şurada 2 yer var onlara bakalım diyecekken -hop- birden anahtar geliverdi. İçeri girdik, bahçesini gördük ve o sırada birbirimize bakarken hepimizin yüzündeki ifade aynıydı. “Burası. Aradığımız yer tam olarak burası.” Hakikaten bahçe, bahçede bulunan yarı yıkık damlar, ve taş ev. Her şeyiyle bizim istediğimiz gibi bir yerdi. Evin anahtarı yoktu, Yahya önce kapıdaki asma kilidi kırmaya yeltendi, ama sonra farkına vardık ki, aslında asma kilit takılı bile değil. 2 katlı taş evin içini de gezince yere tamamiyle aşık olduk. Ve Yahya’ya biz burayı istiyoruz dedik. Yahya, 300 civarı bir şey istediklerini söyledi ve sahibinin telefonunu verdi.

Konuşulan rakam hiç bizim bu işe girişirken çıkacağımız bir nokta değildi. Hatta, bizim, şimdi alıp, seneye kullanmak gibi bir planımız da yoktu. Alıp kenara koyup birkaç sene sonra yaptırmak gibi bir fikrimiz vardı. Ama herhalde köyün ve taş evlerin cazibesine kapılıp tüm mevcut planlarımızı bir kenara koyduk. Uzatmayayım, evin sahibini aradık, babasından oğluna miras kalmış. Çanakkale’de yaşayan 40′lı yaşlarında biri. Dedik, biz gelmek görüşmek istiyoruz, uygunsan müsaitsen hemen bugün. Tamam dedi o da. 20:00′da Çanakkale’de bir kahvehanede buluşmak üzere sözleştik. Ayvacık’a yaklaşık 20 km mesafede tamış köyündeyiz. Çanakkale’ye de 1 saat bilemedin 1 saat 15 dakika mesafedeyiz. Saat de yanılmıyorsam 5 civarı idi konuştuğumuzda.

Yahya’ya tekrar geleceğiz ve seni göreceğiz sözünü vererek köyden ayrıldık. Emlakçı bize Paşaköy’de birkaç yer var demişti, vakit varken ona da bakmadan bu işi bitirmiş olmayalım dedik ve Paşaköy’e de gittik. Emlakçının o sırada başka bir randevusu olduğundan, ahbabı olan köyün genç muhtarı bize bu yerleri gösterdi. Paşaköy lokasyon olarak çok başarılı bir köy öncelikle onu belirteyim. Ayrıca köyü de beğendim, şirin ve hareketli bir yer. Gösterdiği yerlerden köyün en tepe noktalarından birinde yıkık dökük ama çok güzel olan bir evi beğendim. 250 bin lira istiyorlar dedi muhtar. Buna değecek bir metrekarede olmasa da yeri itibarı ile yaşanacak bir yer olduğunu düşünüyorum. Tabii, kuşkusuz masrafı ve işi çok bir ev.

Paşaköy’ü de görüp artık aklımızdan çıkarınca düştük Çanakkale yoluna. Yolda durup bir köfte yedikten sonra Çanakkale’nin merkezine girip 20:00′da bahsi geçen kahvede buluştuk Baki Bey ile. Kısa bir sohbet neticesinde biz onun doğru düzgün bir insan evladı olduğuna kanaat getirdikten ve o da bizim niyetimizde ciddi olduğumuza emin olduktan sonra pazarlığımızı da ettik ve 295′e anlaştık. Kendisinden tapunun fotoğrafını istedik ve Çanakkale’den ayrıldık. Evde olduğumuzda sanırım saat 12′ye geliyordu. Tapunun fotoğrafı geldi ve kapora olarak 5000 tl’mizi hemen ertesi gün gönderdik. Ardından, Baki Bey tapudan randevu aldı. Tam 5 gün sonra cuma günü için. Ve şimdi bu satırları perşembeyi cumaya bağlayan gece yarısında yazıyorum. Sabah tapuya gitmek üzere birazdan uykuya dalacağım.

İlk söyleyeceğimi sona bırakmışım. Bu hikaye, beyaz yakalının köyü yeniden keşfi hikayesi değil. Köyün dokusuna, tezeğin kokusuna, köylünün gül yüzüne, doğaya, çiçeğe böceğe hasretle giriştiğimiz bir iş değil. Ha, bunlar kötü şeyler mi kati suretle değil. Ancak, bizim maceramız, köyümüze dönmek üzerine bir maceradan ziyade, havuzuyla, barıyla, barbeküsüyle paramızın yettiği kadarıyla kendimize lüks bir alan yaratabilmek. Denize yakın olmasındansa bize bunları sunacak bir yer olması önceliğimizdi. Nitekim görece uzağa gitmemize de bu sebep oldu. Bu arada tapuya gittik ve 14 Ağustos 2020 tarihinde evi aldık. 9:15′te idi randevumuz. 11:30 gibi tapudaki işimiz bitti. Ve artık Çanakkaleli olduk.


Tamış köyünde bir taş ev

Bir "hayırlı olsun"unuzu alırız

Eve bu kez sahibi olarak döndük. Nereye ne yapılacak hararetli bir tartışma süreci başladı hemen. Süreç çok hızlı işledi ama açıkcası şu ana kadar pişman olduğumuz bir karar vermedik. 295.000 tl’ye aldık evi. 511 metrekare içinde 2 katlı bir taş ev ve yarı yıkık olmak üzere eskiden dam olan ama şimdi bizim ev olarak kullanacağımız biri yine taş biri tuğla 2 alan ve bir de hayvanların barındığı bir yer bulunuyor. Ben kendi adıma verdiğimiz paranın karşılığını aldığımızı zaten düşünüyorum ama bilen bilmeyen kimseden de “pahalıya almışsınız” gibi bir laf duymadım -ki biliyorsunuz bir klasiktir bu söz aldıktan sonra. ..geçen hafta 150 liraya daha iyisi satıldı diye devam eder..- Evet, köyde bazı güzel yerler çok çok uygun paraya alınmış ama bu geçtiğimiz senelerde olmuş. Bundan sonra ibre hep yukarıyı gösterecektir kanaatindeyim. İşin doğrusu çok da ilgilenmiyorum çünkü biz tam istediğimiz gibi bir yere ödeyebileceğimiz bir parayla sahip olduk. Bundan sonrası tam istediğimiz gibi bir yaşam alanına çevirmek..

Tamış köyünde bir taş ev
Evin bahçesinin bir kısmı ve bahçeden görünen manzara. Evden görünen yol ise zannediyorum Tuzla köyüne giden yol.
Tamış köyünde bir taş ev

Ağaçlar kurumaya yüz tutmuş. Uzun süredir hiç bakılmayan bahçeyi otlar kaplamış. 4-5 tane badem ağacı bulunuyor bahçede. Kurur halleriyle bile bize epey badem yedirdi. Üzüm salkımlarını sökmek zorunda kalacakmışız. Ağaçları olabildiğince tutmak gayesindeyiz. Kurtarabildiğimizi kurtaracağız.

Tamış köyünde bir taş ev

Tuğla eve de aşık olduğumuz için hiç dokunmayacağız. Çatısı çökmüş vaziyette. Çatısı yapılacak, dışının tadilatları, pencereleri ve sonra da içinin elden geçmesi gerekiyor. Tuğla eve bitişik olan sağdaki hayvan barınağını ise yıkacağız. Evin önündeki badem ağacı neredeyse kurumuş. Kurtarabilirsek ne ala. Bademi aşılayarak kayısı almak da mümkünmüş. Bu da yeni bir bilgi oldu benim için. Belki önümüzdeki senelerde kayısıyı kendi bahçemizden yeriz.

Tamış köyünde bir taş ev

Fotoğraf 1: Taş ev hep hayalimdi demek istemiyorum zaten herhalde 100 kişiden 96′sının hayalidir. Ancak bu sevdada ciddi olduğumun göstergesi olmuş oldu bu girişim.
Fotoğraf 2: Deniz manzaramız yok belki ama Midilli Adası manzaramız var.

Tamış köyünde bir taş ev

Taş ev ile tuğla ev arasındaki mesafe. Tuğla eve bitişik 20-25 metrekare büyüklüğünde bir taş ev daha bulunuyor. Fotoğrafta görünen küçük bir incir ağacına sarmalanmış asma. Bakımsızlıktan ötürü anlamsız şekilde yayılmış. Muhtemelen kökü hariç kesip yeniden kontrollü olarak büyüteceğiz.

Tamış köyünde bir taş ev

Fotoğraf 1: Yıkılacak olan hayvan barınağı.
Fotoğraf 2: Bugünün mimari anlayışına kıyasla eskiler ne kadar zevklilermiş diye düşünmeden edemiyor insan. Açıkcası baca biraz alakasız kondurulmuş gibi ama o bile şirin gözüküyor.

Tamış köyünde bir taş ev

Bir başka açıdan senelerdir bakımsız kalmış olan asma ve incir. İnşaat esnasında zarar göreceği için üzerindeki şahane üzümleri toplayıp keseceğiz. Çok arsız bir bitki olduğu için üzülmemize gerek yokmuş. Yalnızca 1 yaz sonra eski haline kavuşacak umuyorum.

Tamış köyünde bir taş ev

Fotoğraf 1: Tuğla evin içerisindeki şömine. Özellikle soğuk kış hafta sonları bu şöminenin başında geçecek diye düşünüyorum. Taş ev yazlık olarak tuğla ev de kışlık olarak kullanılmaya uygun. Diğer küçük taş ev ise muhtemelen atölye olacak.
Fotoğraf 2: Tuğla evin oda kısmı. Epey büyük bir alana sahip. Çatısı sıfırdan yapılacak. Muhtemelen sıvaları söküp tuğlayı ortaya çıkaracağız içeride de.

Tamış köyünde bir taş ev

Fotoğraf 1: Taş evin içerisinde yapılacakları konuşuyoruz. Burada da çok işimiz var. İçini tamamen indirip kuvvetlendirecek ve sonra tekrar yapacağız. Alt katın tavanı alçak, üst katın ise yüksek. Alt katı biraz yükseltebileceğiz bu sayede.
Fotoğraf 2: Binaların dışı gibi içleri de inanılmaz. Ara duvarlar, saman karışımlı harç altına kereste ve arasına kozalak koyarak yapılmış.


Cumartesi günü tekrar eve gittik. Yüksel dayımın ilk icraati su saatini değiştirmek ve suyu bağlamak oldu. Evin neresine ne yapacağız yerinde incelemelerle geçen bir gün daha. Belli ki bu kısmı inşaat başlayana -dolayısıyla para harcayana kadar- çok keyifli. Şimdilik bunun keyfini çıkarıyoruz.

Bu arada Yüksel dayımın tavsiyesi üzerine gittiğimiz eski Asos yolu üzerindeki Köşk Et Sarayında hem sabah kahvaltımızı ettik hem de dönerken akşam yemeği yedik. Kahvaltısı da et yemekleri de leziz olduğu kadar fiyatları da çevredeki muadillerine göre makul olan bir yer.


Kullanılmayacak yerlerin yıkılması ve bahçedeki tüm moloz çalı çırpının atılması için Yahya’nın ayarlayacağı kişiler 2300 tl fiyat vermişler. Aslında başta kabul eder olduk ama daha sonra kendimiz yapmaya karar verdik. Karar verdik vermesine de bu karara uyacak, uysak da yapabilecek miyiz onu önümüzdeki günlerde göreceğiz.

İstanbul’a bu kez Çanakkale üzerinden dönelim dedik ama öylesine pişman olduk ki. Tuzla, Tavaklı, Ezine üzerinden gelirken yol şahaneydi. Ancak sonra ana yola çıkıp Lapseki’ye geldik ve burada 2 saate yakın feribot kuyruğu bekledik. Oradan da 4 saate yakın sürerek eve vardık. 7-8 saatte geldik eve yani. Balıkesir üzerinden gelmek (Osmangazi - Kuzey Marmara - Edremit - Altınoluk - Ayvacık) daha pahalı ama kısıtlı bir zamanınız varsa daha mantıklı. Belki Çanakkale köprüsü bittiğinde tekrar deneriz. Ama o zamana kadar kullanacağımızı sanmıyorum.


Son verdiğimiz kararlar şu şekilde oldu;
Ana binanın dışına dokunmayacağız. Sadece tadilatını yapacağız. Pencereleri kaldırıp salondan dışarıya açılan sürmeli cam koymak gibi bir fikrimiz vardı, iptal ettik. Hem binanın orijinal yapısını muhafaza edecek hem de maceraya girişmemiş olacağız. Camları bir miktar büyütmek ve aşağıya doğru genişletmek mümkünmüş. Bunu yapmayı planlıyoruz. Tabii pencereler değişecek ama ne ile değişecek henüz karar vermiş değiliz. Pimapen mi, demir doğrama mı yoksa ahşap mı? Bu sonraki bir karar. Evin içini komple indireceğiz. 4 tarafından demir ile destekleyecek veya tüm iç duvarı gaz beton ile öreceğiz. Daha sağlam olması için. Önce işimiz içeride kalmış olan eşyaları çıkarmak ve duvarlardaki sıvaları sökmek olacak. Sonra iç duvarları kıracağız. Ana binanın girişindeki kiremitle örülü duvarı yıkacağız. Dış kapının yanındaki pirket duvarı yıkacağız. Hayvan barınağının duvarlarını ve hayvan barınağının köşesindeki pirket duvarı da yıkacağız. Bunlar zaten muhtemelen bir sonraki birkaç gidişimizin konusu olacak. Ağustos’u ve hatta belki Eylül’ü de bu işleri yaparak geçireceğiz.

Bir kararımız da eski bir kamyonet almak oldu. 40.000 tl’yi geçmeyecek, getir götür işlerini yapabileceğimiz, inşaat esnasında kullanılabilecek ve hatta sonra belki kış şartlarında gelip gitmek için daha elverişli olabilecek bir kamyonet.


Tamış köyünde bir taş ev

Eve şu ana kadarki harcamalarımız ise şöyle oldu;
150 tl’ye tırmık ve yeni bir su saati aldık. 150 tl bahçenin otlardan temizlenmesi için verdik. 135 tl balyoz, eldiven, baret, ilaçlama pompası ve koruyucu gözlük için ödedik.

Kırıp dökme işleri başladı

Kırma dökme işini kendimiz yapmaya karar vermiştik biliyorsunuz. Ancak Yahya’ya bu kararımızı söylemediğimiz için onlar başlamışlar bile. Sonra iyi ki de öyle olmuş dedik gerçi. Çünkü, evin içini bile zor boşalttık, kırıp dökmeyi kim bilir ne kadar zamanda yapacaktık. Hayvan barınağının kırılması, ana taş binanın kapısının önündeki kiremitlerin kırılması, dış kapının yanındaki ve hayvan barınağının yanındaki tuvalet pirket duvarların yıkılması, girişteki taş binanın içerisinin temizlenmesi ve bahçenin traktörle boşaltılması için 2000 tl ödedik. (300 tl indirim yaptılar evdeki bazı işlerine yarayacak malzemeleri almak karşılığında.) Yine nalburdan bazı ihtiyaçlar için de 85 tl daha ödemişiz.


Tamış köyünde bir taş ev

Temizlenince bahçe ortaya çıktı. Ağaçların da bakımını bir miktar yaptık ama tekrar bir elden geçirmek gerekecek.

Tamış köyünde bir taş ev

Bahçenin en köşesinden çekilen bu panaromik fotoğrafta evin tümünü ve manzarayı görmek mümkün.


Tamış köyünde bir taş ev

Mehmet Ali ve kardeşi normalde odun kömürü işi yapıyorlarmış. Ama, şu sıralar pek talep görmemesi ve mevsim odun kömürü yapmak için müsait olmadığı için (sıcaklar nedeniyle üretim alanının çevresinde yangın çıkma ihtimali çok yüksek oluyormuş) her türlü işi yapıyorlar. Bizim de epey işimizi çözdüler sağ olsunlar. Bu kare de tam öncesi / sonrası karesi olmuş. Bakalım, kısmet.

Tamış köyünde bir taş ev

Bu panaromik fotoğraf da bir başka öncesi/sonrası için dursun bakalım burada.


Evin eski sahiplerinin çocukları bazı eşyaları almak için müsaade istemişlerdi. O nedenle içerideki eşyaları çıkaramamıştık ama bu hafta aldılar ve geri kalanları çıkardık. İşe yarayacakları ihtiyacı olan köylüler gelip aldı, işe yaramayacak olanlar ise atıldı. Evi de nihayet ilaçladık. Ana taş bina tadilat için hazır duruma geldi böylece.

Tamış köyünde bir taş ev

Yahya’dan fotoğraflar geldi. Küçük taş evin içi de temizlendi. Gerçi, temizlenince pek de “küçük” olmadığı ortaya çıktı. Çıkan toprak da bahçede kullanılacak.


Tamış köyünde bir taş ev

Yahya'dan yeni fotoğraflar geldi. Yapılacaklar listesinden bir kalem daha eksilmek üzere.

Ayvacık ve köylerine ulaşım

Bizim gibi hafta içi İstanbul'da çalışıp hafta sonu köyünüze dönmek üzerine bir hayat kurmak istiyorsanız buranın hafta sonu gitmeye değecek uzaklıkta olması gerek. -ki biz çok uzun süredir her hafta sonu olmasa da Altınoluk'taki evimize özellikle yazın 2-3 haftada bir gidiyorduk. Yola alışık ve aşinayız bu sebeple.

Balıkesir'e ulaşım Osmangazi köprüsü ve takip eden ücretli yol sayesinde gerçekten süre olarak daha makul bir hal aldı. Maliyetli ama feribot ile gittiğinizde ödediğiniz ile kafa kafaya geliyor. Feribot veya ücretli yolu kullanmıyorsanız da hafta sonu için gitmeye değmeyeceğinden bu ikisinden birini tercih etmek gerekiyor.

Yine, Ayvacık için de Balıkesir güzergahı hala daha mantıklı. Belki yapılacak olan Çanakkale köprüsü bu denklemi değiştirebilir ama o zamana dek Tekirdağ - Çanakkale yolunu kullanmanızı tavsiye etmem. Geçen gün değişiklik olsun diye o yolu kullanalım dedik ve 8 saat sonra ancak eve vardık.

Güzel rotalardan biri de feribot ile Bandırma ve Biga üzerinden Çanakkale ve Ayvacık yapmak olabilir. Hatta arabayı Bandırma'da bir otoparkta bırakıp feribota araçsız binip Bandırma'dan araçla devam etmek de çok ekonomik bir çözüm olabilir. Bu, bizim de ileride denemeyi planladığımız bir ulaşım alternatifi.

Ayvacık'tan sonrası kolay. Özellikle bizim köye 3-4 farklı ulaşım olanağı var. Asos tarafından, Tuzla tarafından veya direkt Ayvacık'ın içerisinden olmak üzere.

Özetle, Balıkesir ve Çanakkale'nin, İstanbul'dan 4-5 saat ortalama ile ulaşılabilir olmaları sebebiyle tercih edilebilir şehirler olduklarını düşünüyorum. Yine İzmir yolu üzerinden Ayvalık, Bergama, Dikili gibi yerler de benzerlik gösteriyor zamanlama açısından. Oralar da tercih edilebilir -ki bizim radarımızda ilk Bergama bulunuyordu.


Çanakkale ve deprem

Çanakkale ve özellikle Ayvacık mevkii son yıllarda epey deprem gören bir yer. Bu depremler çok şiddetli olmasa da bölge halkını tedirgin etmeye yetiyor. Deprem, Türkiye'nin olduğu gibi, Çanakkale'nin de gerçeği. Bundan kaçmak değil korunmak gerektiği kanaatindeyim. Bölgede yakın zamanda meydana gelen depremler nedeniyle köylülerin bir kısmı evlerini terketmişler. Ancak bunun, zaten gerçekleşecek bir kaçışın hızlandırıcısı olduğu kanaatindeyim. Devlet desteği alabilmek için depremde hasar görmemiş ama uzun yıllardır bakımsızlık nedeniyle hasarlı hale gelmiş evlerine ağır hasarlı raporu çıkarttırıyor köylüler. İstanbul'da içinde yaşadığımız binalarda depreme yakalandığımızda yapacağımız tek şey binanın yıkılmamasına dua etmek olabilir. Köyde zaten daha çok bahçede bir yaşam tasarladığımızdan bir deprem durumunda bahçede kalabileceğimiz araç gereci muhafaza edersek böyle bir durumla baş etmemiz daha kolay olur diye düşünüyorum.

Uzun lafın kısası, "deprem" kelimesi bile sizi ürkütmeye yetiyorsa sizin için doğru adres körfez ve civarı olmayabilir.


Tamış köyünde bir taş ev

Yahya'dan son fotoğraflar da geldi. Tadilat öncesi temizlik işi bitti. Şimdi sıra bizde. Muhtemelen ilk iş ana taş binanın çatısını yapmak olacak.


Tamış köyünde bir taş ev

(14.09) Bu hafta sonu çok kıymetli dostum, abim Ömer Durmaz'ı ağırladık henüz inşaatı başlamamış evimizde. Onun da onayını ve fikirlerini aldık. Canım Defne de köyümüzü ve evimizi pek sevdi. Daimi misafirlerimizin olurunu aldık kısacası.

Tamış köyünde bir taş ev

Herhalde bizden çok bu minikler yaptığımız mekanın keyfini çıkaracak. Eh, iyi ki de öyle olacak. Onlara ideal bir gelecek emanet edemesek de mutlu olacakları bir 511 metrekarenin sözünü verebiliyoruz. Ne mutlu bize.

Tamış köyünde bir taş ev

Ömer'in kadrajından evimiz.. hatta evimiz ve diğer minik evlerimiz ve badem ağacımız..

Tamış köyünde bir taş ev
Tamış köyünde bir taş ev
Tamış köyünde bir taş ev
Tamış köyünde bir taş ev

Ömer Durmaz'ın kadrajından evin içinden bir takım detaylar.

Tamış köyünde bir taş ev

Havuzun tam yerini ve ölçülerini neredeyse belirledik. 3,5 metreye 6 metre gibi bir ölçüye karar verdik. Ancak 6 metre kısmını biraz daha uzatmamız söz konusu olabilir. Muhtemelen kullanılacak malzemelerin fiyatları belirleyecek son ölçüleri.

Tamış köyünde bir taş ev
Soldaki yapıyı atölye olarak kullanacağım. Sağdakini ise misafir evi veya küçük olması ve içinde şömine bulunması sebebiyle kışlık olarak kullanacağız.

Aklıma gelmişken, sizin de aklınızda böyle bir iş varsa, "bu devirde arsa almak imkansız, bu devirde taş ev almak imkansız" gibi lafları bir kenara koyun ve yetebildiğiniz kadarını nerede bulabilecekseniz onun peşine düşün. Gereksiz nasihatlarda bulunmak istemiyorum ama bu yazıyı buralara kadar okumuş birinin de en azından benzer arzular taşıdığı kanaatiyle belirtmeden geçemiyorum. Ne kadar paranız olursa olsun, kendinize ait bir mekan yaratmanın muhakkak bir yolu var. Ne istediğinizi bilmek bunun ilk ve en önemli adımı.


Tamış köyünde bir taş ev
Evde bulduğumuz misketler ve bizim köyden önceki köy Kulfal'ın girişindeki su birikintisi.

Bir takım değişiklikler var. Ekim başında dayımlar çatıyla işe başlayacaklar. Ancak onlardan önce muhtemelen haftaya köyden taş ustaları küçük taş bina ve bahçe duvarlarını örecekler. Taş işini dayımlar yapmayacak yani. Bugün ustalarla buluşup ne yapılacak, ne sürede ve kaça yapılacak bunları konuşacağız. Konuşmamızın sonucuna göre evde çalışmalar haftaya başlayabilir.

Tamış köyünde bir taş ev
Taş ustaları ile anlaştık. 21 Eylül Pazartesi veya 22 Eylül Salı günü işe başlayacaklar.

İnşaat başlıyor

Ustalarla yevmiye usulü şeklinde anlaştık. Bir de götürü hesabı varmış. Bir ustanın günlük yevmiyesi 200 tl imiş. Bizim işimizde 4 usta çalışacak. Çimentonun torbasının 17 lira ile 21 lira arasında değiştiğini de öğrenmiş oldum. Duvarlar ve küçük taş evin tamamlanması için malzeme olarak 50 torba çimento kum ve taş alacağız.


Tamış köyünde bir taş ev
Bu minikler bahçedeki yerlerini almadan önce geçici saksılarında bir süre büyüyecekler. Limon, ayvalık zeytin, biberiye, gemlik zeytin, kumkuat.
Tamış köyünde bir taş ev
Sabun-harman tuğlalı ev diğer adıyla kırmızı tuğlalı ev.

Bir takım değişiklikler mevcut. Misafir evi olarak kullanılacak olan tuğla evin tuvaletini içine alabilir miyiz diye düşünürken misafir evini değiştirmeye karar verdik. Atölye olarak kullanacağımız taş evi misafir evi yapacağız. Misafir evi yapmaya karar verdiğimiz tuğla evi ise atölye yapacağız. Böylece, taş ev daha büyük olduğu için misafir yatağı ve dolabı ile birlikte, bir tuvalet ve banyoyu da bu alana rahatlıkla sığdırabileceğiz. Ayrıca yine bu eve bir de çamaşır odası ve depo alanı yapacağız. En önemlisi burada kalanlar dışarıya çıkmadan tuvalet ve banyoyu kullanabiliyor olacaklar. Biz kış için yine de atölye yapacağımız tuğla evi kullanacağız. İçinde bulunan şömineyi kışın yakmayı ve başında oturmayı çok istiyoruz çünkü.

Tamış köyünde bir taş ev
kırmızı tuğlalı evdeki şömine. Yanında da salı günü işe başlayacak olan ustaların istemiş olduğu el arabası. El arabasını 140 tl'ye aldık.

Bir diğer önemli karar değişikliği ise, ana taş binanın çatısını yaparak başlamak yerine tuğla evin çatısıyla başlamaya karar vermemiz oldu. Bu evin çatısının en fazla 2-3 günlük işi var. Metrekaresi de oldukça küçük. Burayı hızla tamamlayarak köyde kalmak gerektiğinde bu evi kullanacağız. Böylece büyük taş evi yaparken rahatlıkla muhafaza edilmesi gereken eşyaları koyabileceğimiz bir alana da sahip olacağız.

Salı günü işe koyulacak olan ustalar, taşların taşınması için el arabası istemişti. Onu götürdük köye. 7 gibi köydeydik. Güneş batmak üzereydi. Köye ilk kez bu saatlerde uğramış oldum. Gün batarken de çok keyifli olduğunu gördüm.

Tamış köyünde bir taş ev
HomeByMe ile hazırladığım ev çizimi. home.by.me

Online 3 boyutlu ev tasarlama uygulamalarını keşfetmiş bulunuyorum. Uygulamalar epey başarılı. Ben HomeByMe'yi kullanıyorum. Planner 5D ve Roomsketcher'a da göz gezdirdim. Onlar da epey kolay ve başarılı gözüküyor. HomeByMe ile evin aşağı yukarı her bölümünü modelledim.

Tamış köyünde bir taş ev
HomeByMe'de iç mekan için de oldukça fazla seçenek mevcut.

Taşlarımız örülüyor

Yahya'dan az evvel heyecan verici birkaç fotoğraf geldi. Ben ustaların daha yavaş ilerleyeceği fikrindeydim lakin yanıldım. Bahçe duvarının sol tarafını neredeyse bitirmiş olmalarını görmek epey mutlu etti bizi.

Tamış köyünde bir taş ev
50 torba çimentomuz ve ben buradayım diyen el arabamız.
Tamış köyünde bir taş ev
Havuzun yan kısmını kapatan bahçe duvarının yarısı bitmiş gözüküyor.

Özellikle çatılar için kereste ile işimiz çok olduğundan bir adet zımpara makinesi ve bir de motorlu testere almaya karar verdik. Çünkü halihazırda işimize yarayacak ama elden geçmesi gereken çok miktarda kereste-ahşap mevcut. Zımpara makinesini tedarik marketi diye bir yerden 1.200 tl civarı bir paraya aldım. Testereyi henüz almadım ama en büyük aday husqvarna'nın 120 Mark II X-torq modeli. Fiyat bölü performansta en aklımıza yatan model bu oldu. Bu arada gittigidiyor'dan ev için inşaat ıvır zıvırı sipariş etmeye başladım. Onları tek tek yazmıyorum artık. 30'a 30 cam tuğla ve bahçe duvarlarının üzerine çekmeyi planladığım 50 cm'lik çitler bunlardan yalnızca ikisi.

Tamış köyünde bir taş ev
Girişteki taş evin duvarları da tamamlandığında epey yol katetmiş olacağız.
Evin içerisinde yer alan taşlar yetmeyeceği için 2 traktör daha taş getirtmek durumunda kaldık.

Tamış köyünde bir taş ev
Bahçenin yan duvarı bitmek üzere.

Tamış köyünde bir taş ev
Yan duvar bitti. Bir de üstüne 50 cm çit gelecek.

Ayvacık Erten Ticaret'ten kiremit ve tuğla aldık bugün. Kiremitin tanesi 2,85TL, tuğla ise 1,30TL. Kırmızı tuğlalı evin düzenlenmesi için tuğlaya ve tek katlı evlerin her ikisinin çatıları için epey kiremite ihtiyacımız olacak. Ayrıca bahçe duvarlarının tamamını da tuğla ile döneceğimiz için 500 adet civarı tuğla almamız gerekecek. Bu arada, bir değişiklik olmaz ise, kırmızı evin çatısını ve pergolanın çatısını osmanlı kiremiti ile diğer tek katlı taş evin çatısını da marsilya kiremiti ile yapmayı planlıyoruz.


Tamış köyünde bir taş ev
Ev için yapacaklarımız büyük oranda netleşti.

İnşaat aşırı dinamik bir süreç. Sürekli bir takım sorunlar çıkıyor ve haliyle bu sorunları sizin çözmeniz gerekiyor. Sürekli yeni gelişmeler, mütemadiyen çıkan yeni masraflar.. Çok keyifli bir yerleşim alanı yapıyoruz kuşkusuz ve bunun sancısız olmasını beklemek saflık olurdu. Bakalım daha ne gibi sürprizlerle karşılaşacağız.

Bu arada taş işleri için planladığımız 50 torba çimentoyu önce 70 torbaya çıkarmıştık. Görünen o ki 70 torba da yeterli gelmiyor biraz daha almamız gerekecek. Taş ustalarımız ile 4 konuşmuştuk ama 3 kişi çalışıyorlar. Yani günlük yevmiye toplamda 600TL'ye düştü. Taş işinin tamamı bittiğinde işçiliğe ödediğimiz toplam rakamı da yazacağım.

Bugün köyden dönerken bizim köyün hemen yukarısında bulunan Şapköy'e uğradık. Çok küçük bir köy Şapköy. İçerisinde bakkal dahi yok. Bu arada yine bugün öğrendik ki bizim köyde 3 adet bakkalımız varmış. Şapköy çok küçük bir köy olmasına karşın yüksekte kaldığı için deniz manzarası olan bir köy. Köyün en sonuna biri ev yaptırmış ve oldukça keyifli manzaralı bir ev olmuş. Sessiz sakin, manzaralı olsun ama "makul" paralar istesinler derseniz buraya bakılabilir. Gerçi satılık yer var mı bunu da sormadık ama tahminim olduğu yönünde.

Bugün itibariyle tek katlı taş evin dış duvarının çökmüş olan kısmının indirilmesi ve sonra evin duvarlarının yeniden örülmesini takiben yıkık olan son duvarın da tamamlanması işlemine başlıyoruz. bu işlemin peşine artık en önemli konumuz çatılar olacak. Çatıların yapılması için de çok fazla vaktimiz yok. Yağmurlar yakında başlayacak. Ana taş binanın onarımına ise Ekim ayında başlayamayacağız gibi görünüyor. Kasım veya takip eden aylarda bakacağız. Öncelikli hedefimiz kırmızı tuğla evin onarılması, çatısının bitmesi, tek katlı taş evin tamamlanması, çatısının bitmesi ve ardından bu her iki evin de yerlerinin ve iç sıvalarının yapılması. Bahçe duvarlarımız zaten %90 oranında bitti. Sonrasında muhtemelen pergola ve havuz için çalışmaya başlayacağız. En son da bahçeye girişiriz. Havuz için gerekli işlemlerin hemen akabinde dış kapımızı taktıracağız. Çünkü havuzu kazmak için bahçeye gelecek olan iş makineleri kapıya zarar verebilir. En sona ise 2 katlı ana taş binayı bırakıyoruz. Kısacası, işimiz de heyecanımız kadar çok.


Tamış köyünde bir taş ev
Bu fotoğraf benim için epey önem arz ediyor. Evin taş duvarlarının son eksik kısmının tamamlanışının fotoğrafı. Böylelikle evin sınırları içerisinde yıkık hiçbir şey kalmıyor.

Bugün eve giderken Küçükkuyu'da gördüğümüz bir yapı markete harman tuğla sordum. 85 kuruş dedi. Hemen 100 adet aldım. Erten ticaret'ten aldığım tuğlaların kalitesiyle ilgisi yok elbette. Ama şuna karar verdik, Erten'den aldığımız tuğlaları kırmızı tuğla evin eksik kısımlarında kullanacağız. 85 kuruşa aldığım tuğlaları ise bahçe duvarlarının üst kısmında kullanacağız. 85 kuruşluktan 200 kadar daha tuğlaya ihtiyacımız olacak muhtemelen. 1,30'luktan da 100 kadar daha aldığımızda tuğla işimiz bitecek gibi gözüküyor. Bu arada çatı kiremitlerinde son kararımız, kırmızı tuğla evin çatısında osmanlı kiremiti kullanmak, diğer iki taş evde ise marsilya kiremiti kullanmak şeklinde oldu. Çatı için osb, kereste ve izolasyon malzemeleri alımını da haftaya yapacağız.

Bugün sumaş'tan osblerimizi aldık. 90 adet 15mmx61cmx244cm osb için kdv dahil 3600 lira ödedik. Çatı için kereste, kiremit ve izolasyon malzemelerini de önümüzdeki hafta alacağız.

Tamış köyünde bir taş ev

İlk Sonbahar

İlerleyen zamanda evde en çok keyif alacağımızı düşündüğüm sonbahar yağmurları dönemi başladı. Ne yazık ki senenin ilk düşen yağmuruna şahit olamadık ama önümüzde daha çok zaman var bu tecrübeyi yaşamak için. Yağmurlar elbette güzel ama aynı zamanda ustalar çalışamadığı için bir süre daha yağmaması bizim için hayırlı olurdu. Sanıyorum ustaların işi haftaya sonlanacak ve biz de hemen çatı işine girişebileceğiz. Çatıyı tamamladığımızda yağsa bile diğer işleri devam ettirebilmemiz mümkün olacak.

Tamış köyünde bir taş ev
Kuzenimden gelen fotoğraflar sayesinde yağmur sonrası halini küçük bir miktar olsa da görmüş olduk.
Tamış köyünde bir taş ev
Tamış köyünde bir taş ev
Köye son gidişimde çektiğim fotoğraflar. Evin inşasında kullanılan dikdörtgen şeklindeki taşların çokluğu hanenin zenginliğine işaret edermiş.

Unutmadan, motorlu testereyi de aldım. Perşembe pazarından aldığım Husqvarna marka 120 mark II modeli için 9 taksit olmak üzere 1300 TL ödeyeceğim.

Metrekaremiz ve ana binaya ek olarak 2 yaşam alanımızın daha olması masraflarımızın artmasına sebep oluyor kuşkusuz ama bitirdiğimizde de keyfimizin ve konforumuzun artması anlamına gelecek bu durum. Taş ev yaptırırken her ne kadar çok fazla masraf kalemi olsa da en önemli 2 kalem var. Biri taş işinin tamamlanması yani bir anlamda duvarların çıkılması, ikincisi ise çatı. İlkini tamamlamak üzereyiz. İkincisini de hava şartları izin verirse 15 gün içerisinde tamamlamayı planlıyoruz.


Tamış köyünde bir taş ev
Yahya'dan yeni fotoğraflar geldi. Yıkık taş evin penceresi ve kapısı tamamlandı. Şimdi çatı için iki yanını üçgen şeklinde yükseltecekler. Ve böylece taş işimiz bitmiş olacak.

Nasıl duracağına bakmak için gittigidiyor'dan 50cm'lik çitlerden sipariş etmiştim. Düşündüğüm gibi gayet güzel oldu. Devamını alayım dedim ama gittigidiyor'da sipariş ettiğim çit ve çit ayağına zam gelmiş. Firmaya e-posta gönderip indirim istedim. Kimse dönmedi. İyi ki de dönmedi. Küçükkuyu'daki yapı marketi aradım. 40 lira daha ucuza buldum.

Tamış köyünde bir taş ev

Ayrıca köye muhtarın talep ettiği bağışı (3500TL) ve su için gerekli depozito ödemesini de (500TL) yaptık. Bağış kaymakamlığın köylere tanıdığı bir hakmış. Biraz İstanbullular için ayak bastı parası gibi de düşünebilirsiniz.

Tamış köyünde bir taş ev

Pencere kepenkleri için geçtiğimiz hafta fiyat aldım bir marangozdan. 10 kepenk ve dış kapı için 12.000TL fiyat verdi. Buna pencere çerçeveleri de dahil olursa 30.000TL olur dedi. Bana pahalı geldiği için kepenkleri kendim yapmaya karar verdim. Çevremizdeki evlerden birkaç kepenk örneğinin fotoğrafını çekmiştik. Çerçeveler için ise eskilerini temizleyerek kullanmaya karar vermiştik zaten. Öyle yapacağız.

Tamış köyünde bir taş ev
Nadir Usta'dan son durumun fotoğrafları geldi. Çatı için duvarın bir kanadı hazır. Diğeri de bitmek üzereymiş. Diğer sokak tarafındaki pencereler de mis gibi oldu. Duvarın bir kanadına da ufak bir pencere istemiştim. Bakalım nasıl olacak.

Tamış köyünde bir taş ev
İşte misafir evimizin ufak şirin penceresi.

1 hafta sonra bugün köye uğradım yine bir vesile ile. Birazdan uzun uzun yazacağım detayları. Benim en korktuğum kısım taş işiydi ancak bu kez şansımız yaver gitti.

Tamış köyünde bir taş ev
Yıkık olan dış duvarda şimdi sokağa bakan 2 pencere var.
Tamış köyünde bir taş ev
Duvar bitti, evin iç kısmında daha işimiz yeni başlıyor.

Bener abi hafta sonu için Adatepe'deki evine gideceğini söyleyince ben de peşine takıldım. Cumartesi sabah 10 gibi yola çıktık. Yol bomboş olduğundan çok rahat geldik. Zaten bir süredir Bener abiye evi göstermek ve fikirlerini almak istiyordum. Önce Bener abi'nin evine uğrayacak ardından bizim köye geçecektik. Ancak planladığımız gibi olmadı. Evine gidince gördük ki bir nedenle sigorta atmış ve buzdolabı çalışmadığından içindeki her şey bozulmuş. Mutfağı korkunç bir koku kaplamış. Direkt temizliğe giriştik. Nitekim hızlca hallettik ama bu acı tecrübeden çıkardığım ve paylaşmak istediğim bazı dersler oldu.

Tamış köyünde bir taş ev
Kırmızı evin iç duvarlarını da yıktırdık. Tavanın 3,5 metre olmasının da etkisiyle iyice geniş bir oda oldu.
Tamış köyünde bir taş ev

Bir kere buzdolabına bozulabilecek ürünlerle doldurmak doğru değil. Pandemi meselesi yüzünden herkesin dolapları tıka basa dolu belki ama uzun süre kontrol edemediğiniz yerlerde gıda istiflemek pek doğru değil. Çünkü köylerde özellikle elektrik konusu doğal olarak sorunlu. Özellikle yoğun yağmur yağan dönemlerde.

Bener abi yolda gelirken bahsetmişti evin içindeki böcek sorunundan. Özellikle akrep ve çiyan. Bu ikiliden köy yerinde kaçış yok. Kedi, tavuk gibi canlılar bunları nispeten uzak tutabiliyor veya düzenli ilaçlama zaman zaman işe yarayabiliyor ama evlerde yapıldığını gördüğüm bazı hatalar var. Bunları ben yapmamaya özen gösteriyorum.

Tamış köyünde bir taş ev
Taş işinin ardından geriye kalan malzemeler.

Biri kapı eşiği. Bu olmazsa olmaz bir ayrıntı. Eşik çoğu böcek için engelleyici olabiliyor. Bir diğer konu da böceklerin yuva yapabileceği alanlar yaratmaktan kaçınmak. Bener abi pencerelerin alt kısımlarını ahşap yaptırmış. Zaten bu tip taş evlerde sıkça gördüğümüz bir tarz. Ancak bu ahşabın alt kısımlarında taş ile arasında oluşan boşlukları böcekler rahatlıkla yaşam alanı haline getirebiliyorlar. O nedenle pencerelerin üstünü traverten gibi, seramik gibi malzememelerle kaplamak çok daha sağlıklı bir sonuç verecektir.

Diğer bir mesele ise eşyalar. Buzdolabında bozulan malzemelerin suyu yerlere akmış. Akan su buzdolabının, mutfak tezgahının, bulaşık makinasının altına doğru akmış. Tüm bu aletleri çekerek altlarını temizlemek durumunda kaldık. Mutfak tezgahını yere sıfır yaptırmayı tercih etmeleri bu anlamda bize sorun çıkardı. Evde kullanılan tüm eşyaların yerden biraz yüksekte olmaları altlarına süpürge girebilecek kadar pay bırakılması böyle zamanlarda çok işe yarayacaktır. Hatta zaman zaman direkt su dökerek yıkanabilir böylece. Bu sayede çeşitli hayvanların eşyaların altında saklanabilmesinin önüne de geçilir.

Tamış köyünde bir taş ev
Yağmur yağınca bahçe kendiliğinden çimlenmiş.
Tamış köyünde bir taş ev
Güneş batıyor.

Temizlikten sonra bizim köye geçtik. Bener abi de hem köyümüzü hem de evimizi çok beğendi. Söylediğim gibi taş işimiz bitti. Daha sonra derzleri yaptırmayı düşünüyorum ama şu an için bir aciliyeti yok. Çatılara salı günü başlıyoruz yüksek ihtimalle. Çatıları koyduğumuz anda zaten işin rengi değişecek.

Gelelim taş işi için ödediğimiz ücretlere;

10 bin TL işçilik,
1500 TL 6 traktör kum,
1500 TL 6 traktör taş,
2500 TL 120 torba çimento
ve diğer bir takım kalemler için de yaklaşık 1000 TL


Tamış köyünde bir taş ev

Aklımıza bir fikir geldi. Olabilirliğini de konuştuk. Teknik olarak da bir sorunumuz olmayacağını öğrenince yapmaya karar verdik. Aslında iki katlı ana taş binanın köşesini cam yapmak istiyorduk. Ancak bunun zor olacağını ve bize çok fazla iş çıkaracağını anlayınca bundan vazgeçmiştik. Şimdi kırmızı tuğla binanın yani atölyenin köşesini cam dönme fikri yattı aklımıza.

Tamış köyünde bir taş ev

Bu fikri yapmaya karar verdikten hemen sonra aklımıza daha da güzel bir fikir geldi ve bunu yapmaya karar verdik. Kırmızı evin mevcut kapısını tuğla ile örüp kapatacağız. Ve bahçe tarafına yere kadar sürgülü cam kapı yapacağız. Tabii gittiğimde bir ölçmem gerekecek. Hemen evin dibindeki ağaç buna müsaade edecek mi bakmak gerek.

Tamış köyünde bir taş ev

Çatıya başlıyoruz

Çatı koşuşturmacası başladı. Çatı için gereken en önemli kalemlerden biri olan osb'leri önceden almıştık zaten.

Sumaş'tan 90 adet 15mmx61cmx244cm osb için kdv dahil 3600TL
Bayramoğlu Ticaret'ten 13 adet ODE pp3000 3mm kumsuz membran için kdv dahil 1794TL
135 m2 4 mm karbon takviyeli strafor için kdv dahil 2500TL

ödedik. Çatı için keresteleri de aldığımızda başka büyük bir masraf kalemi kalmıyor. Tabii bir de işçilik var ek olarak.


Tamış köyünde bir taş ev

Malzemeler eve ulaştı. 400 TL nakliye ödedik. Bugün ayrıca kereste bakmaya 2 yere gittik. İlki Ayvacık'ta. Metreküpüne 1200 TL fiyat verdi. Akabinde Küçükkuyu'da Dikmen Kereste'ye gittik. Metreküpüne 1100 TL verdi. Girişteki misafir evi olacak olan taş ev, atölye olacak olan kırmızı tuğlalı ev ve pergola için şöyle bir liste çıktı. Ana taş binanın çatısı daha sonra yapılacak. O nedenle şimdilik onun için fiyat almıyoruz.

10x20x4mx1 - 80
10x10x4mx20 - 800
5x10x4mx20 - 400
5x10x5mx20 - 500
5x10x3mx20 - 300
12x12x3x3 - 130
5x18x4mx2 - 80
10x20x7mx2 - 280
136 m2 Rabıta 15'lik

1710 dm3 2220 TL
500 dm3 1000 TL
4760 dm3 9520 TL
80 dm 104 TL
280 dm 506 TL

Toplam 13.415 TL çatı keresteleri için toplamda ödeyeceğimiz para. Yarın muhtemelen Dikmen Kereste ile anlaşacak ve siparişi geçeceğiz. 1 hafta 10 günde de teslim alacağız.


Kereste için siparişimizi verdik kaporamızı yatırdık. Pazartesi kalan ödemesini yapacak, cumartesi de teslim alacağız. 300 TL de nakliyat için ödedik. Bugün ayrıca, yakınımızda bir köy olan Süleymanköy'de yaşayan çok eski bir dostum Mustafa ve ailesine köyümüzü ve evimizi gösterdik.

Bir de Sivrice'ye indik bu gidişimizde. Hem denize girmek hem de yiyip içmek için çok güzel bir koy. Önümüzdeki yaz epey ziyaret edeceğimiz bir yer olduğunu düşünüyorum. Mustafa'nın tavsiyesi üzerine Muammer Can diye salaş bir balıkçıda lezzetli bir balık yedik.

Tamış köyünde bir taş ev

Yer karoları için çarşamba günü İzmir'e gitmeyi planlıyoruz. Şahtaş diye bir firma buldum. Ona bakacağız. Bir de Ömer'in bir arkadaşı da terracotta yapıyormuş. Bir ihtimal onunla da konuşacağız. El yapımı terracotta fiyatları normal seramik fiyatlarından çok daha fazla. Metrekaremiz küçük olduğu için bu masrafın altına girelim ve olmuşken en güzeli olsun diye düşünüyoruz. Astronomik bir fiyat çıkmaz ise yer karolarını da bu hafta hallederiz. (İzmir'de bakılacaklara Miraç'ın tavsiyesi üzerine afşaroğlu diye bir firmayı da ekledik.)

Havuz konusunda çeşitli görüşler var ama baskın fikir havuzun mu var derdin var şeklinde. Havuzun dertli bir konu olduğu zaten sürpriz bir bilgi değil benim için. Bir şekilde üstesinden gelebileceğimizi düşünüyorum. Ancak araştırmalarım devam ediyor. En az dertlisini yapmak en mantıklısı olacak elbette. Beni havuz fikrinden uzaklaştırmak için "havuz yılan çeker" diyen bile oldu. Bunu da öğrenmiş oldum ama bakalım, hayırlısı. Bu arada haşerattan nasıl organik şekilde korunacağınıza dair wikihow'da çok fazla öneri var. İlgilenenlerin incelemesinde fayda var.


Tamış köyünde bir taş ev

Pergolanın üst kısmının betonu döküldü. Şimdi keresteleri bekliyoruz.

Tamış köyünde bir taş ev

Geliyor çatılarımızın keresteleri..

Tamış köyünde bir taş ev

Yeni diktiğim çamlar ve inşaatlık keresteler bahçedeki yerlerini aldı. Çamlar güzel bahçemizi daha da güzelleştirdi. Umarım kocaman olduklarını da görebiliriz. Ayrıca zeytin ağaçlarından birini de diktim. Diğerinin yerine karar veremediğim için bekletiyorum. Bugün tüm gün çalışınca epey bir iş halletme fırsatımız oldu. Şubat ayında bitirme hedefime biraz daha yaklaştığımızı görüyorum. Yılbaşında kırmızı tuğlalı evde şömine yakma planım da gerçekleşebilir duruyor.


Tamış köyünde bir taş ev

İlk işimiz pergola

Aldığımız zımpara makinası çok işimize yaradı. Kereste silme işlemi denilen işlemi kendimiz yapıyoruz. Bu sayede inşaatlık keresteyi rahatlıkla kullanabiliyoruz. Bu da bizi elbette büyük bir miktar harcamadan kurtarıyor. Yaptığımız hesaba göre normalde sadece pergola parasına 3 çatıyı mal ediyoruz. Husqvarna testeremizi de bugün test ettik. Ondan da aldığımız performans memnun edici oldu.

Tamış köyünde bir taş ev

Gün sonu. Bugün de epey çalıştık epey yorulduk ama epey iş hallettik. Pergola için tüm malzemeler hazır. Yarın çakacağız. Bir sorun çıkmadığı takdirde kiremitleri hariç her şeyiyle yarın bitecek.


Tamış köyünde bir taş ev

Güne hızlı bir başlangıç yaptık.

Tamış köyünde bir taş ev

Pergola ortaya çıktıkça heyecan da artıyor. Çok güzel oluyor.

Tamış köyünde bir taş ev

Pergola tahmin ettiğiniz üzere italyanca bir kelime imiş. Latincede saçak - su yolu anlamına gelen "pergula"dan gelmekte imiş. Tabii bu anlamda aslında yaptığımız bu şeyin pergola değil de veranda olduğunu da düşünmeye başladım. Çünkü ispanyolca "baranda"dan gelen verandanın sözlük anlamı "yapıların zemin katında, yer ile aynı hizada ya da yükseltilmiş, üzeri bir çatıyla örtülü, yanları açık ya da camlı, büyükçe sundurma ya da balkondur." Bizde veranda genelde binaya entegre olmuş balkon tipindeki alanlara deniyor ama bizimki de her ne kadar bir yaşam alanını arkasına almasa da daha çok verandanın sözlük anlamına uyuyor.

Tamış köyünde bir taş ev

Bugün gerçekten çok çalıştılar ve şahane bir işi bitirmek üzereler. İlk mangalı elbette onlar hak ediyor.

Tamış köyünde bir taş ev

Membranını da çektik ve pergolamızı bitirdik. Masamızı sandalyemizi biter bitmez altına çektik. Bugünün de sonuna geldik. Yarın kırmızı tuğlalı binanın çatısına başlıyoruz.


Tamış köyünde bir taş ev

Bugün de (3 Kasım) böyle başladı. Hava kapalı ama yağmur beklemiyoruz. Amacımız kırmızı tuğlalı evin çatısını bitirebilmek. Pergoladan daha kolay ama üzerine gelecek olan malzemeler fazla. Pergolaya sadece membran çektik. Burada ise önce çıtalar -ki yeni aldık dikmen kereste'den 320 tl'ye- sonra köpük ardından osb ve üzerine de membran en son da kiremit şeklinde. bir de tuğlaların tamiri ve eksiklerinin giderilmesi var. Yani hedef bugün ama muhtemelen perşembe gününe (çarşamba çalışmayacağız) kalacak.

Tamış köyünde bir taş ev

Ortadaki 7 metrelik kereste taşıyıcı görevi görüyor çatı için. Öylesine ağır ki 4 kişi zor yerleştirebildik çatıya.

Tamış köyünde bir taş ev

Rabıtanın döşenmesi demek bir anlamda çatı tamam demek. :-)

Tamış köyünde bir taş ev

Önce küçük evleri bitirmeye karar vererek ne doğru bir iş yaptığımızı şimdi daha iyi anlıyorum. Önümüzdeki 4-5 gün daha yağmur göstermiyor hava durumu uygulamaları. Eğer doğru çıkarsa muhtemelen 3 çatıyı da bitirmiş oluruz. Ana binanın çatısı da artık kıştan sonraya kalır.

Tamış köyünde bir taş ev

Ve gün sonu. Aslında kapandı tuğlalı ev ama çatının daha işi var. Yandaki çatı ile birleşme yerlerinin ayarlanması gerekiyor. Sonrasında da çıtaları köpüğü osb'si ve yine en son membranı gelecek. Perşembe günü bitirmeyi planlıyoruz.


Bugün hazır çalışmıyorken aklımdaki birkaç şeyi unutmadan yazayım. İlki maliyetlerle ilgili. Zaten nereden ne aldık genelde çok ufak tefek değilse yazıyorum. Ancak şöyle düşünmek gerek. İnşaatın sürdüğü her gün günlük 100-150 tl'lik ekstra harcama oluyor. Bu bazan nalburdan alınacak olan bir musluk bazan acil gereken bir matkap ucu veya yetmedği için ek olarak alınan 1 kilo çivi veya ustalarla yenen bir yemek olabiliyor. Yani böyle bir günlük masraf kalemini de hesaba katmak gerek. 20 gün süren inşaat için planlarınız dışında 2000 tl'lik bir masraf daha çıkacaktır özetle.

Biz çatılar için 2. sınıf rabıta kullandık. Açıkcası 1. sınıf veya rusyadan geldiği söylenen cilalı kerestelere nazaran görüntüsünden çok çok memnunum. 2. sınıf olduğunda çapağı budağı olurmuş ve içerisinde yeşil renkler bulunurmuş. Dikmen kereste bizim 2. sınıflarımızda da çok çapak budak bulunmaz demişti ki gerçekten öyle çıktı. Yeşil renge gelince evet yeşilli kısımlar var ama neden kötü olduğunu düşündüklerini anlamış değilim. Bana kalırsa daha doğal bir görüntü veriyor. Özetle kereste için dünyanın parasını ödeyeceğinize bu seçeneği değerlendirmeyi düşünün derim. Zaten daha sonra üzerini boyuyorsunuz ahşap boyası ile. O konuda Çiğdem'in isteği açık renk yani neredeyse orijinalinin kalması yönünde. Dayımlar ise taş eve koyu renk ahşap boyasının yakışacağı fikrindeler. Ben de her ikisinin ortasında bir noktadayım. Önerim, "bir açık bir koyu alalım, gözükmeyen kısımları her ikisi ile boyayalım, bakalım hangisi hoşumuza giderse onu kullanalım" şeklinde oldu. Hafta sonu bir ihtimal bakacağız.


Tamış köyünde bir taş ev

Bir günlük aranın ardından işimize kaldığımız yerden devam ettik bugün. 7 metrelik taşıyıcı keresteyi taş binanın çatısına yerleştirme işlemi bizi epey zorladı. 5 kişi zar zor halledebildik. Ancak yerine yerleştikten sonra artık çatıların zor kısmı bitmiş oldu. Şimdi sırasıyla salı günü bitirdiğimiz kırmızı tuğlalı evin eksiklerini sonra da cuma ve cumartesi de misafir evinin çatısının eksiklerini tamamlayacağız.

Tamış köyünde bir taş ev

Yağmur yağabilir endişesi ile salı günü bitirdiğimiz çatının membranını çekmeye karar vermiştik. Hava durumu önümüzdeki 2-3 gün yağmur göstermese de bu işler belli olmaz. Onca emeğin boşa gitmemesi için membranı çekip rahat rahat eve dönelim dedik. Çatıdaki rabıtaların üzerine çıtalar çakarak önce köpük koyduk, ardından osb'leri yerleştirdik ve son olarak da membran çektik. Herkes çatının gerektiğinden fazla koruyucu bir yapısı olduğu fikrinde. Bakalım önümüz kış, hep beraber göreceğiz.

Tamış köyünde bir taş ev

Yine bir gün sonu. Kırmızı tuğlalı ev de bitti. Darısı misafir evinin başına.


Tamış köyünde bir taş ev

Köyde hava yağmurlu değil evet ama aşırı tutarsız. Bir sıcak bir soğuk. İş yaparken de terlediğim için şifayı kaptım. Üşüttüğüm için bir süredir gidemedim. Bugün işler ne durumda diye uğradık. Misafir evinin çatısı bitmek üzere. Yarın itibarı ile sanıyorum tüm çatı işleri bitecek ve artık iç kısımlarına geçeceğiz. Hatta bugün bir de Altınoluk'ta taş satan bir yere uğrayıp taş baktık. Beğendiklerimiz oldu ama henüz net kararlar almış değiliz. Atölyede yerler rabıta olabilir diye düşünüyoruz. Biraz daha vaktimiz var. Bakalım göreceğiz. Bu arada misafir evinin içindeki toprağı, bahçeden daha önce çıkan hafriyatı ve sağda solda biriken çöpleri attırdık. 5-6 traktör hafriyat çıktı, 2 gün kadar sürdü ve 800 tl verdik.


Tamış köyünde bir taş ev

Çatı macerasının da sonuna geldik. Misafir evinin dev çatısını da yarın sabah itibarı ile bitiriyoruz. Biz de yarın öğlen itibarı ile İstanbul'a dönüyoruz. O nedenle birkaç gün inşaat hakkında yeni güncellemeler olmayacak. Ama işleri bitirip hafta sonu dönebilirsek muhtemelen bol bol güncelleme olacak. Çünkü artık içini yapmaya başlayacağız evlerin. Bakarsınız kırmızı tuğlalı evin şöminesini de yakarız haftaya.


Tamış köyünde bir taş ev

Dayımdan son fotolar biz yoldayken geldi. Çatılar bitti. Yarından itibaren evlerin içine başlıyoruz. (Çatı bitti deyince hani kiremitler nerede diye düşünüyor insan doğal olarak ama bizimkilerin dediğine göre kiremit çatının yalnızca süsü. Onu ne zaman koysak olurmuş. Membranı çektik mi iş bitermiş.)


Sıradaki aşama; Bol Bol Sıva

Tamış köyünde bir taş ev

İlk işimiz bahçe duvarlarının taş ile örülmesi ve yıkık taş duvarların tamamlanması olmuştu. Ardından çatıları yaptık. ve şimdi sıra geldi evlerin iç kısımlarına. İnşaatta her şey sırayla. Sırayı doğru yapmazsanız bazı şeyleri tekrar yapmak zorunda kalır ve daha fazla harcama yaparsınız. Tabii her aşamada bol bol hafriyat atılması da gerekiyor. Aslında kimi zaman buna gerek olmadığı durumlar oluyor ama ben çalışmalar sürerken etraf da temiz olsun istiyorum.

Tamış köyünde bir taş ev

Bugün sıva işleri başladı. Çatı ile birleşen yerler dolacak önce. Sonra da iç duvarların mantolaması yapılacak. Kırmızı tuğlalı evin iç kısmının tamamını beyaz yapmaya karar verdik. Şömine de dahil olmak üzere. Yerleri de rabıta olacak. (Bu arada çatı için aldığımız rabıtalardan arttı. Hem de tam tuğla evin içine yetecek kadar.) Şöminenin önüne yarım ay şeklinde traverten taşı koymayı planlıyoruz. Buluştukları kısımdaki rabıtaları da keserek güzel bir detay ekleyecek ama esas amaç olarak şömineden zemine düşebilecek sıcak odun kömür parçalarının yangın tehlikesi yaratmamasını sağlayacağız. Kapatma işleri için bol bol kum gideceğinden ve traktör ile bittikçe almak pahalıya geldiğinden bir kamyon kum almaya karar verdik. 1600 tl vereceğiz bu kum için Erten Ticaret'e. Köye kadar getirip uygun bir yere dökecekler. Kamyon evin bulunduğu yere giremeyeceği için köydeki traktörcümüz evin içerisine getirecek.


Tamış köyünde bir taş ev

Kuzenim, "sürpriz: öncesi/sonrası" diye yeni fotoğraflar göndermiş. Gerçekten de sürpriz oldu. Aslında ümidimizi kesmeye yakındık ve evin dışını sıvamayı planlıyorduk. Ama kuzenim tertemiz hale getirmiş dış kısmını. Beyaza boyayarak veya böyle tutarak kullanabiliriz. Ona bakarız ama çok güzel bir sürpriz oldu. Bakalım kapının ön kısma alınması işi de gerçekleşebilecek mi?


Tamış köyünde bir taş ev

İşte size bir öncesi sonrası daha. Kırmızı tuğlalı evin kapısını bahçe tarafına almayı istiyordum biliyorsunuz. Bu arzum da gerçekleşti. Pek de güzel oldu. Buraya sürgülü cam gelecek. Böylelikle ev hem manzaraya açılmış hem de çok daha iyi ışık alıyor olacak.


Tamış köyünde bir taş ev

Kırmızı tuğla evin kapısını bahçe tarafına almak çok iyi oldu. Ayrıca şömineyi de yakarak test ettik. Aslında bir sorun yok çekiyor baca ama daha pratik olması açısından içerisine bir soba koyarak kullanmak önümüzde bir opsiyon olarak bulunuyor. İlerleyen günlerde karar vereceğiz.


Kırmızı tuğlalı evin bitmesine epey az kaldı. Dolayısıyle ilk aşamanın da sonuna geliyoruz. İç sıvası bugün biterse, yarın (18 Kasım Çarşamba) Bayramoğlu'ndan kiremitleri, mermerciden kapı pencere ve şömine altı için travertenleri, yol üstündeki taşçıdan beğenmiş olduğumuz traverten benzeri taşları alacağız. Sonraki aşama tüm bu malzemelerin yerleştirilmesi olacak. Ayrıca elektrikçi ve kapı pencereciyi de ölçü alması için götüreceğiz.


Çatı kiremitlerimize karar verdik. 1250 kiremite ve mahyalarına 4750 tl ödedik. Ayrıca pergolanın altına ve tretuvarlara döşenecek traverten benzeri taşların 28 metrekaresine 2000 tl ödedik. Kırmızı tuğla evde kapı ve pencerenin altına ve şöminenin önüne gelecek olan 3 cm kalınlığındaki traverten mermerler için de 500 tl ödedik. Kiremitleri dizmeden önce çatılara çakılacak olan alın tahtaları ve kiremitleri tutması için çatıya çakılacak olan çıtalar için de Dikmen Kereste'ye 1150 tl daha ödedik. Yani neredeyse artık alacağımız inşaat malzemesi "umarım" kalmadı. Tüm malzemelerin köye nakliyesi için 700 tl ve malzemelerin indirilmesi için de bir miktar daha ödeme yapacağız.


Tamış köyünde bir taş ev

Bugün malzemelerimiz geldi. Kiremitler kahverengi olsun istiyorduk ama ellerinde olmadığı için antrasit aldık. Bu kararı vermek zorunda kalmış olsak da antrasit renkli kiremitlerden de memnunuz. İnşaat sektörünün iflasta olduğu, sektörün durduğu filan yok. Resmen malzeme bulmak imkansız. Bulduğunuz anda almanız lazım yoksa ertesi gün yerinde yeller esiyor.

Tamış köyünde bir taş ev

Kırmızı tuğlalı evin içi bitmek üzere. Yarın eksik sıvalar ve mantolama işlemi de yapılacak ve sonra zeminine geçeceğiz.


Ahşap verniği olarak 100'er liradan 1'er litrelik Hickson Decor teak ve walnut almıştık. Walnut'ta karar kıldık. Ancak biraz araştırma yapınca gördük ki dış mekan verniği imiş kullandığımız. Evde bulduğumuz her şeyi boyadığımız için de galiba zehirlendik. Dış mekan verniğini evin içerisinde denememek gerektiğini acı bir tecrübeyle öğrenmiş olduk. Doğru ürün Hemel Arge Universal Stain Yarı Şeffaf Ahşap Renklendirici. Zemine de sürülebiliyor ve mukavemeti daha yüksek. Hepsiburada'da 2,5 litresi 150 tl. Ayrıca elektrik anahtarları, prizler ve aydınlatmaları da almaya başladım. Anahtar ve prizleri elektrikmarket.com sitesinden viko'nun karre serisini aldım. Özelliklerine göre fiyatları 5 tl ile 20 tl arasında değişiyor. Siparişi verdikten hemen 1 gün sonra geldi. Ürünlerde herhangi bir soruna da şimdilik rastlamadım. Tavsiye ederim kısacası. Aydınlatma için de birşeyler almıştım ama yanlış almışım. Daha doğrusu ölçülerine bakmadan almışım. Düşündüğümün 4 katı büyüklükte ürünler geldi. Jupiter JW937 Dış Aydınlatma Armatürü aldım bugün tekrar. Bakalım bu kez doğru şeyi alabilmiş miyim. Göreceğiz. Tretuvarların yanlarına da Horoz 1.2 Watt Perle 6400K Led Gömme armatürlerden aldım. Yürüme yolunu keyifli bir şekilde aydınlatmayı sağlayabilir. Bunu da göreceğiz. Ayrıca bugün komşularımız bizi ziyarete geldi. Tamış'ta önümüzdeki yaz epey eğlenceli geçecek zannediyorum.


Tamış köyünde bir taş ev
Tamış köyünde bir taş ev

İlk mermeri pencere altına koyduk. Kırmızı tuğlalı evimiz bitmek üzere. Ayrıca bugün bahçedeki fazla taşları attık. Bahçe biraz olsun kendine geldi.


Tamış köyünde bir taş ev

Elektrikler geliyor. Kablo boruları döşendi. Kırmızı tuğlalı ev ve pergolanın oraya verilecek elektrik için 100 metre boru gitti. Kabloları yine elektrikmarket.com'dan sipariş ettik. Kırmızı siyah mavi ve sarı-yeşil olmak üzere 4 adet 100'er metre Öznur kablo 2,5 mm NYA kablo aldım. 2 adet de kırmızı ve kahverengi 100'er metre 1,5 mm kablo aldım. 8 adet 20 amperlik siemens sigorta, 2 adet de sigorta kutusu aldım. Hepsine 1500 TL civarında bir para ödedim.


Tamış köyünde bir taş ev
Tamış köyünde bir taş ev

Mantolomanın köpüklerinin sıvası bitti. Artık ev iyice ortaya çıkıyor. Çatının kiremitlerinden sonra dekoratif sıva ve sonra da boyaya geçeceğiz. Bu hafta evin içi de bitebilir. Bu arada pvc kapı ve pencere için de Küçükkuyu ve Altınoluk'tan birkaç firmadan fiyat aldık. Fiyatlar 4500 TL ile 8000 TL arasında değişiyor. Henüz karar vermedik, verdiğimizde hangisine ne ödedik yazarım.


Tamış köyünde bir taş ev

Pergola ve kırmızı tuğlalı evin kiremitlerini koyduk ve çatılarının işi bitti. Geriye bir tek misafir evinin çatısı kaldı. Umuyorum o da yarın itibarı ile bitmiş olacak. Ve çatılarda artık hiçbir işimiz kalmayacak.


Tamış köyünde bir taş ev

Bugün muhteşem iş bitirdik. Hatta kırmızı tuğlalı evi bitirdik desem başım ağrımaz. Ne zaman çatıda çalışmaya kalksak köyde çılgın bir rüzgar oluyor. Bu sabah da rüzgar çok olunca çatıda kalan işleri bitirmek yerine içerideki işlere bakalım dedik. Ve tabanın ızgaralarını çakıp ardından şapını attık. Böylece rabıtaların çakılması dışında tüm işleri bitmiş oldu.

Tamış köyünde bir taş ev

Sırasıyla sıva boya ve rabıta. Çarşamba günü de pvc kapı ve pencere takılacak. Pvcler için Pimapen'di Adopen'di, Winsa'ydı derken dayımın bir tanıdığından son dakika çok çok iyi fiyat aldığımız için Enderpen'de karar kıldık. Winsa vizon rengi pencere ve sürgülü kapı için en düşük 6000 tl, Adopen ve Pimapen için de 3,5 ila 4,5 arasında farklı fiyatlar almıştık. Aynı özelliklerde -eminim Winsa çok kalitelidir kuşkusuz- ama yine de bizim için yeterli olacak kalitede olduğunu düşündüğüm Enderpen 2,600 tl fiyat verdi. Enderpen diyorum ama Altınoluk'ta bir Enderpen bayisi demek daha doğru olur. Ezcümle, kırmızı tuğlalı eve eşya koyabilme hayalim 1 hafta gecikmeli de olsa gerçekleşmek üzere.


Tamış köyünde bir taş ev

Misafir evinin çatısı da tamam. Bugün bitmiş çatılarımızın üstünde batıyor güneş. 1250 kiremitin 1100 tanesini üç çatıya taşıdık. 150 tane kiremitimiz arttı. Artanları dış kapının üzerinde ve 2 katlı taş binanın girişinde kullanmayı planlıyoruz. Çatılar epey zorladı bizi ama bir o kadar da güzel oldu. Ustalarımızın ellerine sağlık. Pazartesi gününden itibaren yağmurlar başlıyor. Epey bir süre de aralıksız yağacağa benziyor. Yerleşmeden çatıları test etme şansımız olacak demek bu. 20 gündür yağışsız hava bizim için çok büyük şans oldu. Kaz dağlarının dinmek bilmeyen azgın yağmurlarına umuyorum ki hazırız.

İşler bittikçe ev ortaya çıkıyor. Ev ortaya çıktıkça da ne kadar büyük bir işe girişmişiz onu anlıyorum. Hatta bugün dayımlara, ev değil sosyal tesis yaptık resmen dedim. Yüksel dayım da bence siz artık burayı ev değil işletme olarak düşünmelisiniz dedi. 2 katlı taş eve 4 oda yaptı, girişteki taş evi bize tahsis etti, kırmızı tuğlalı evi de mutfak yaptı. Hakkı var ama bizim öyle bir niyetimiz yok. Kendimize küçük minik bir köy evi yapmak amacıyla yola çıkmıştık, ne ara buralara geldik bilmiyorum. Ama yağmur yağarken elimde sıcak kahve ile kırmızı tuğlalı evin eşiğinden manzarayı izlediğim o zamanı iple çekiyorum.


Tamış köyünde bir taş ev

Dekoratif sıva kalp biz. Evin içinden mantolamalarda duvarlar darbelere karşı daha az mukavemetli oluyor. Dekoratif sıva bu mukavemeti artırdığı gibi bence köy evlerine veya yazlık evlere en çok yakışan sıva türü. Mis gibi oldu.


Zaman zaman güncellenmektedir.